18 yaşındaki Amelia Bolaños televizyonda maçı izledikten sonra yavaşça koltuğundan kalktı, çekmeceye yürüdü, babasının tabancasını aldı ve tam kalbine doğru tek el ateş etti. Son dakikada gelen golle sona eren futbol maçı nedeniyle intihar eden genç kadın, bu hareketiyle yalnızca kendi hayatına son vermemiş, 2 binden fazla kişinin öleceği Futbol Savaşı’nın ateşini de fitillemişti.

1969 yılında iki komşu ülke Honduras ile El Salvador, Dünya Kupası’na katılan takımı belirlemek için üç eleme karşılaşması oynayacaktı. Dünya Kupası elemeleri özellikle futbolda çok büyük başarıları olmayan ülkeler için ekstra öneme sahipken, iki ülke arasında yaşananlar, bu maçların önemini bambaşka bir noktaya taşımıştı.

O günlerde Honduras’ta 2 milyon 600 bin kişi yaşarken, yüz ölçümü çok daha küçük olan El Salvador’un nüfusu 4 milyona yakındı. El Salvadorlu yoksul işçiler, yeni bir hayat kurmak için yasa dışı yollarla Honduras’a gidiyordu. Bu yaşananlar sonrası hükümet,  El Salvadorluların yerleştiği toprakları Honduraslı köylülere dağıtan bir toprak reformunu yürürlüğe koydu. Bu adım sonrası iki ülke arasındaki ilişkiler daha da gerildi.

Honduras'ın başkenti Tegucigalpa’da oynanan ilk maçın gerginlik açısından Orta Amerika’da oynanan bir maçtan farkı yoktu. Honduraslı taraftarlar gece boyunca El Salvadorlu oyuncuların kaldığı otelin önünde tezahüratlar yaparak futbolcuları uyutmadı. Ertesi gün Honduras, son dakikada attığı golle rakibini 1-0 mağlup etti. Amelia Bolaños da işte bu maç sonrası intihar etti. Bolaños’un cenazesi için devlet töreni düzenlendi. Ülkenin başkanı, bakanlar ve futbol takımı bayrağa sarılı tabutunun ardından yürüdü.

Bir hafta sonra ikinci maç için El Salvador’a gelindiğinde işler çığrından çıkmaya başlamıştı. Maç öncesi bu kez El Salvadorlu taraftarlar Honduras kafilesini uyutmadı. Takımın olduğu otelin camları kırılarak içeriye çürük yumurta ve fare cesetleri fırtlattılar.

Ertesi gün Honduras takımı stadyuma zırhlı araçlarla götürüldü, saha ile tribün arasında onlarca silahlı asker konuşlandırıldı, stadyumdaki Honduras bayrağı yakılarak indirildi ve yerine kirli bir bez parçası konuldu. 90 dakika sona erdiğinde tabelada El Salvador’un 3-0’lık üstünlüğü gözüküyordu. Honduras’ın teknik direktörü Mario Griffin, ‘Kaybettiğimiz için çok şanslıyız’ açıklamasında bulundu. Dünya Kupası’na katılacak takımı son maç belirleyecekti.

İkinci maç sonrası iki ülkede de yaşayan diğer ülke vatandaşlarına karşı büyük şiddet eylemleri gerçekleşti. Bu eylemlerde birçok insan hayatını kaybetti, yüzlerce ev, iş yeri ve araç yakıldı.

FIFA, son maçın tarafsız sahada oynanması gerektiğine karar verdi ve Honduras ile El Salvador bu kez Meksika’da karşılaştı. Maçı kazanan taraf El Salvador oldu ve 1970 Dünya Kupası’na gitmeye hakkı kazandı. 

Maçtan iki hafta sonra ise iki ülke arasında resmen savaş çıktı. Futbol Savaşı olarak adlandırılan ve toplamda 100 saat süren savaşta 2 binden fazla kişi hayatını kaybetti. Savaş, Amerikan Devletleri Örgütü’nün müdahalesiyle sona ererken El Salvadorlu işçilerin bir kısmı vatanına dönmek zorunda kaldı. Bunun dışında savaşın, mevcut durumu değiştiren büyük bir etkisi olmadı.

Futbolun genelde birleştirici gücüne şahit oluruz fakat bu iki Güney Amerika ülkesinde yıkıcı bir etki yaratmış ve binlerce canın yitmesine sebep olmuştu.